“สรรเพชญ์” หนุ่มไทยใน Lucas Film (ตอนที่ 1)
หนุ่มไทยดีกรีวิศวะ… ไหงมาทำ 3D animation…
‘ซัพ!! ชาว The Animania ทั้งหลาย ก่อนจะเริ่มเรื่องอื่นใด ขอถือโอกาสนี้ขอบคุณมิตรรักแฟนแพลง ทั้งที่เป็นสาวกวงการ 3D Animation และทั้งที่อยู่นอกวงการทั้งหลายทั้งปวง… ที่ร่วมแรงร่วมใจติดตามจนทำให้วันนี้ The Animania มีคนชอบถึง 200 คน เขียนเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าจะเกิดขึ้นจริง อยากจะหลับแล้วตื่นใหม่อีกทีให้แน่ใจว่าไม่ได้ฝัน (แต่ขอตื่นสายๆ นะ ไม่ชอบตื่นเช้า อิ อิ) ยังไงก็ต้องขอบคุณจากใจจริง… ทำบล๊อคมา 2 เดือนครึ่ง… ไม่มีสิ่งใดชวนให้ชื่นใจไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว (นอกจากเลข 300, 400, 500 และอื่นๆ ที่มากขึ้นไปอีกตามลำดับ 555+) ยังไงก็ขอกราบขอบพระคุณงามๆ แทบตักอุ่นๆ ฝากเนื้อ-ฝากตัว-ฝากบล๊อคน้อยๆ นี้ไว้ในอ้อมใจ ให้อุปการะติดตามกันไปนานแสนนานเด้อค่ะเด้ออออออ….. (ขึ้นฝรั่ง จบอีสาน … ครอบคลุมทุกกลุ่มเป้าหมายขนาดนี้หาได้ที่ไหนอี๊กกกกก)
นอกจากจะต้องขอบคุณแล้ว ก็จะต้องขออภัยมิตรรักแฟนบล๊อค The Animania ที่ติดตามรอคอยอ่านบทสัมภาษณ์นี้อยู่ด้วยน๊า เดิมทีตั้งใจว่าบทสัมภาษณ์นี้จะเอามาลงอย่างด่วนจี๋ ก็ปรากฏว่ามีงานเข้าเล็กน้อย (งานเข้าที่หมายถึง “งาน” จริงๆ น่ะนะ) อะไรๆ มันก็เลยไม่เป็นไปอย่างแผน อันนี้ก็ต้อง…ซอริ…ซอริ…ซอริ…ซอรี่นะจ๊าาาาา >_<
เพราะ ฉะนั้นก็อย่ารอช้า เริ่มกันเลยดีกว่า… The Animania Interview เดือนกุมภาพันธ์… บทสัมภาษณ์หนุ่มไทยที่ทำงานอยู่ที่ Lucas Film Singapore มาถึงเม๊าส์ถึงมือให้ได้อ่านกันขนาดนี้เล้ว ก็ขอเปิดตัวหนุ่มคนนี้กันเลยนะ….คนที่เราพูดถึงอยู่นี้… คือ
คุณสรรเพชญ์ สาตราวาหะ
หรือที่ใครๆ หลายๆ คนในวงการ 3D Animation บ้านเราเรียกว่า ‘จารย์สรร …
คุณสรรมี ประสบการณ์ทำงานโชคโชนในด้านเทคนิค และคลุกคลีอยู่ในวงการ 3D Animation บ้านเรามาตั้งแต่สมัยมอนิเตอร์จอดำตัวอักษรเขียว (ใครที่ทำหน้างง… ไม่รู้จักระบบ DOS… คุณโชคดีมากที่ “เด็ก”!… แต่ไม่ต้องห่วง.. วันและเวลาจะช่วยให้คุณค่อยๆ เข้าใจพวกเรามากขึ้นเองว่า “แก่” มันเป็นยังไง 555+) ห๊ะ.. แขวะเด็กโดยไม่รู้ตัวรึนี่… อ่ะ อ่ะ กลับเข้าเรื่อง…ถึงไหนแล้วนะ… อ๋อๆๆ คลุกคลีอยู่วงการ 3D Animation … ใช่ๆ … มารู้จักเค้าให้มากขึ้นดีกว่า ว่าหนุ่มดีกรีวิศวะอารมณ์ดีคนนี้มาทำอะไรในวงการ 3D Animation

“ชื่อเล่น จริงๆ ที่บ้านเรียกว่า “กลม” ครับ แต่ว่าเพื่อนๆ เรียกกันว่า “สรร” มีพี่น้องสามคน ผมเป็นคนโต ผมเรียนประถมที่ร้อยเอ็ด พอมัธยม 1-5 เรียนที่เตรียมพัฒน์ แล้วก็สอบเทียบเข้าวิศวะ สำรวจ จุฬาฯ… จริงๆ ผมไม่ค่อยอยากเข้าวิศวะนะถ้าให้พูดตรงๆ <หัวเราะ> คือ ถึงผมวาดรูปไม่ค่อยเก่งแต่ชอบงานอาร์ต แล้วก็ชอบงานด้านเทคนิคด้วย เขียนโปรแกรมเริ่มก็เขียนตั้งแต่อยู่เตรียมพัฒน์แล้ว ตอนนั้นเข้าก็เริ่มสอนตั้งแต่ตอนจอเขียวๆ ผมก็ไปนั่งเรียนกะเค้าด้วย อาจารย์เค้าสอนพิเศษช่วงเคารพธงชาติที่โรงเรียน ก็เรียนเขียนโปรแกรมมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วก็ชอบมาตั้งแต่ตอนนั้น เพียงแต่ตอนนั้นไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะตอนนั้นคอมก็แพงมากยังไม่มีตังค์ซื้อ <หัวเราะ> สมัยนั้น set ละเป็นแสน แต่พอได้เข้าจุฬาก็เล่นคอมมันทั้งวันเลยครับเพราะว่ามีห้องคอม <หัวเราะ>”
แปลว่าชอบคอมตั้งแต่ตอนมัธยม?
“ตอนอยู่มัธยมผมว่าทำให้รู้จักมากกว่า มาชอบเอาจริงๆ ผมว่าตอนอยู่จุฬา จำได้ว่าวิชาแรกที่ได้ A คือวิชา Pascal วิชาอื่นสู้เค้าไม่ได้เลย <หัวเราะ> โครตโง่เลยครับ <หัวเราะ>”
งั้นมาเริ่มเปลี่ยนสายอาชีพมาทางอาร์ตได้ยังไง?
“จริงๆ ตั้งแต่ตอนอยู่จุฬา ได้จับคอมปั๊บก็ชอบคอมเลย..แล้วก็จับคอมมาตลอด แต่ด้วยความที่ชอบอาร์ตแล้ววาดรูปไม่ค่อยเก่ง ก็เลยพยายามที่จะหาอะไรในคอมพิวเตอร์เพื่อที่จะทำงานศิลป์ ตอนนั้นก็เล่น Photoshop Version 3 มั้ง แล้วก็ Corel Draw สมัยนั้นอ่ะครับ แล้วตอนเรียนอาจารย์เค้าให้ทำ web ของภาควิชา ผมก็ได้เรียนรู้การเขียนพวก php, data base ไปในตัวด้วย.. Animation Program ตัวแรกที่จับคือ 3D Studio for DOS นั่งเล่นก็สนุกดี สมัยนั้นก็มีเพื่อนที่ชอบเหมือนๆ กันก็เล่นมาด้วยกัน ฝึกเอง เล่นเอง สมัยนั้นไม่มีใครสอนด้วย มีที่เดียวที่สอนก็คือที่ Imagimax”
“ทีนี้พอปี ’95 มี Toy Story 1 ออกมา พอดูเสร็จผมก็นั่งอึ้งกลับมา.. คือค้างเลยว่า “มันทำไงวะ..” แล้วจุดประกายเลยว่า..นี่เป็นสิ่งที่อยากทำ!!”
“แล้วส่วนตัวเป็นคนที่ถ้าอยากทำอะไรแล้วจะเข้าไปดูทางเทคนิคก่อน ติดเป็นนิสัยมาตั้งแต่เด็ก คือได้วิทยุบังคับมาเนี่ยผมเล่นสองรอบก็แกะแล้วครับ <หัวเราะ> คือพอชอบอะไรแล้วจะอยากรู้ว่ามันทำงานยังไง ทำขึ้นมายังไง พอผมชอบ 3D แล้วผมก็สนใจเข้าไปเรื่องเขียนโปรแกรมเลยว่าทำขึ้นมายังไง”
“พูดแล้ว ก็รู้สึกว่าตัวเองแปลก คือส่วนใหญ่ Artist พอรู้สักพักนึงก็จะเริ่มสร้างงานใช่มั้ยครับ แต่ผมเนี่ยพอรู้แล่วเริ่มเขียนโปรแกรม <หัวเราะ> มันเป็นความสนุกส่วนตัว”
เท่าที่อ่านประวัติมา.. ตั้งแต่จบไม่เคยทำงานด้านวิศวะเลย ตอนนั้นเริ่มจากทำอะไร?
“งานแรกที่ทำคือเป็นอาจารย์ที่ Cadcom เค้าเป็นโรงเรียนสอน 3D ครับ ช่วงแรกผมสอนเขียน Web ทำพวกทั้ง Illustrator, Photoshop, Dreamweaver คือทุกอย่างที่เป็น graphic แล้วก็เขียนโรแกรมพวก php, date base ซักพักเค้าก็ให้ผมช่วยสอน 3D Studio Max คือ เอาเป็นว่าตั้งแต่จบก็ไม่ได้ทำงานด้านวิศวะเลย คือ ผมเป็นคนที่ถ้าไม่อยากทำก็ไม่ทำ ถึงให้ไปนั่งทำ…ก็ไม่ทำ ฝืนตัวเองไม่ได้”
“ผมชอบที่ Cadcom ที่เค้าให้อิสระที่จะทำอะไรก็ได้ เค้าก็มีรับงานทำ Web มา หรือ Flash Presentation หรืองาน 3D clip สั้นๆ มาเค้าก็ให้ผมทำไปเลย แล้วหลังจากนั้นซัก 3 ปีตุลย์ก็มาเรียน ตุลย์เป็นรุ่นน้องผมที่จุฬา แต่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน ก่อนหน้านั้นตุลย์เค้าไม่ได้ทำ 3D เลย เค้ารู้พวก Illustrator , Photoshop แล้วก็ paint ภาพ แล้วมาเรียนทำ Web กับผม ซักพักเค้าก็บอกว่าอยากทำ 3D ก็เลยทำ 3D Max เหมือนกัน อย่างแรกที่ผมเห็นในตุลย์ก็คือเค้าโคตรขยัน เป็นคนที่ขยันที่สุดที่ผมเคยเห็นมา คืออย่างขึ้น Head model เนี่ย ผมก็บอกว่าไม่ยากหรอก ลองทำซักสองสามทีก็ได้ แต่ตุลย์ทำมาเป็นสิบรอบ แล้วเมื่อก่อนยังใช้ Maya ไม่เป็น แต่ต่อมารู้สึกว่า 3D Max ทำ Animation ลำบาก จะ rig จะอะไรทีก็ไม่ง่ายเหมือน Maya ก็เลยเปลี่ยนมาหัดใช้ Maya กัน ตอนนั้นที่เริ่มเป็น Maya Version 3 พอดี ต่อมาผมก็ย้ายมาสอนที่ 3DCreate”
“แต่ตอนอยู่ที่ Cadcom มีอยู่เรื่องนึงที่ผมสนใจมากก็คือเรื่อง RenderMan… ที่สนใจไม่ใช่เพราะอะไร แต่เพราะรู้มาว่า Toy Story มันใช้ RenderMan ก็เลยอยากรู้ว่ามันใช้ยังไง แต่ก็ไม่รู้จะถามใครในบ้านเรา ก็มีเพื่อนคนนึงเรียนอยู่เมกาผมเลยฝากเค้าซื้อหนังสือ Advanced RenderMan นั่งอ่านบทแรกก็ไม่รู้เรื่องแล้ว <หัวเราะ> คือไม่รู้เลยจริงๆ เพราะมัน advance <หัวเราะ> จริงๆ มันมีอีกเล่มนึงก่อนหน้านั้น ชื่อ The RenderMan Companion ซึ่งผมควรจะอ่านเล่มนั้นก่อน แต่ผมนึกว่าตัวเองเก่ง <หัวเราะ> ก็เลยอ่านไม่รู้เรื่อง <หัวเราะ> โคตรเซ็งเลย ก็นั่งอ่านไปก็รู้ว่าอ่านยังไงก็ไม่เข้าใจแต่ก็พยามทำอยู่พักนึง จนในที่สุดก็ต้องไปหาเอกสารอย่างอื่นจาก internet ที่เกี่ยวกับ RenderMan มาอ่านก่อน แล้วก็นั่งทำ.. ทำไม่เป็นก็ค่อยๆ ทำมา ก๊อกๆแก๊กๆมาเรื่อยๆ พอผมเริ่มมีความมั่นใจว่าตัวเองใช้ RenderMan ได้ระดับนึงก็เปิดคลาสสอน RenderMan ที่ 3Dcreate ก็มีมาเรียนกันหลายรุ่นเหมือนกัน”
ถึงตรงนี้ เราก็เริ่มได้รู้แล้วสินะ ว่าหนุ่มวิศวะคนนี้ผันตัวมาสู่วงการ 3D Animation ได้เพราะว่าใจรักล้วนๆ แบบนี้น่าจะจุดประกายให้ชาว The Animania ได้บ้างล่ะนะว่า … ถ้ารักจริง..ไม่ว่าจะเรียนจบอะไรมา..ยังไงก็ตัดไม่ตายขายไม่ขาด สุดท้ายหัวจิตหัวใจก็จะพาให้เราก้าวเข้ามาสู่สิ่งที่รัก ครั้งหน้า มาดูกันต่อว่า… จากการอาชีพครูสอน 3D Animation .. หนุ่มวิศวะหัวใจอาร์ตคนนี้เริ่มเข้าสู่วงการได้ยังไง … สำหรับวันนี้… กู๊ดบาย อันทิล เด็น…












ขอบคุณมากครับ ได้แรงบันดาลใจขึ้นอีกเยอะเลย(ปูเสื่อรอเลยคับ..^^)
ขอบคุณค่า… อีกสามตอนที่เหลือก็ up ขึ้นไปเรียบร้อยแล้วนะคะ (*^_^*)